ทำไมประชุมแล้วทุกคนเหมือนตอบคนละคำถาม

หลายห้องประชุมไม่ได้ไปต่อยากเพราะข้อมูลน้อยเกินไป แต่อยู่ยากเพราะข้อมูลเยอะพอ ๆ กันหมด แต่แต่ละคนกำลังถือ “คำถามจริง” คนละข้ออยู่ในหัว เลยทำให้ทั้งห้องฟังเหมือนคุยเรื่องเดียวกัน แต่คำตอบที่ลอยออกมากลับไม่ชนกันสักที

เวลาประชุมยืดยาวโดยไม่มีข้อสรุป คนข้างนอกอาจคิดว่าแค่ยังตกลงกันไม่ได้ แต่ถ้านั่งอยู่ในห้องนั้นจริง ๆ เราจะเห็นว่าปัญหาหลักมักไม่ใช่การเถียงกันตรง ๆ ปัญหาคือทุกคนกำลังตอบคำถามคนละเวอร์ชันอยู่พร้อมกัน

ฝ่ายขายอาจกำลังตอบคำถามว่า “ดีลนี้ยังพอไปต่อได้ไหม” การเงินอาจกำลังตอบคำถามว่า “ของจริงอยู่ตรงไหน” การตลาดอาจกำลังตอบคำถามว่า “ภาษาที่ใช้ตอนนี้ยังดูรอดไหม” ส่วนคนกลางในห้องบางคนอาจไม่ได้ตอบเรื่องงานเลยด้วยซ้ำ เขาแค่พยายามตอบคำถามว่า “รอบนี้จะจบยังไงโดยไม่ให้ใครแตกก่อน”

พอคำถามในหัวไม่ตรงกัน ต่อให้ทุกคนสุภาพและตั้งใจ ห้องประชุมก็จะเริ่มเต็มไปด้วยประโยคที่เหมือนเกี่ยวกัน แต่จริง ๆ กำลังวิ่งคนละราง บางคนพูดเรื่องยอด บางคนพูดเรื่องความเสี่ยง บางคนพูดเรื่องภาพลักษณ์ และบางคนพูดเรื่องการป้องกันตัวเองจากคำถามถัดไป

นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมบางห้องถึงดูเหมือน “ไม่มีใครผิด แต่ก็ไม่มีอะไรคืบ” เพราะความไม่ตรงกันไม่ได้อยู่ที่คำตอบอย่างเดียว มันเริ่มตั้งแต่ระดับคำถามแล้ว

ในโลกของ บ.ยำไม่มี จุดนี้เองที่ทำให้คำถามของมายด์มีพลังมาก เพราะเธอมักเป็นคนที่ดึงคำถามจริงกลับเข้าห้องโดยไม่ได้ตั้งใจ และทันทีที่คำถามจริงถูกพูดออกมา คนที่กำลังประคองคำถามเวอร์ชันอื่นอยู่ก็ต้องชะงักพร้อมกันทั้งห้อง

ถ้าอยากอ่านต่อจาก pain นี้ ลองไปหน้าเหล่านี้ได้:

• Start Here 01 — บริษัท ยำไม่มี คืออะไร
• Office Glossary 01 — ภาษาบริษัทที่แปลว่าพูดตรงไม่ได้
• EP.4: ปฐมนิเทศบริษัท
• EP.9: เสียงที่ทำให้ทั้งบริษัทเงียบ
• EP.11: บริษัทนี้ขายอะไรกันแน่

Social Caption

บางห้องประชุม ไม่ได้มีปัญหาเพราะไม่มีใครตอบ แต่มีปัญหาเพราะทุกคนกำลังตอบ “คำถามจริง” คนละข้ออยู่

ฝ่ายขายตอบว่าไปต่อได้ไหม การเงินตอบว่าของจริงอยู่ตรงไหน การตลาดตอบว่าภาษายังดูรอดไหม แล้วบางคนตอบแค่ว่ารอบนี้จะจบยังไงโดยไม่ให้ใครแตกก่อน

เลยฟังเหมือนคุยเรื่องเดียวกัน แต่จริง ๆ คนละเรื่องมาตลอด